Edirne, 21 Mayıs’ta başlayacak ilk bienaliyle tarihsel birikimini çağdaş sanatla buluşturan geniş ölçekli bir kültür-sanat buluşmasına hazırlanıyor

Rock müziğin en ikonik isimlerinden Alice Cooper, 13 Haziran’da İstanbul’da sahneye çıkmaya hazırlanıyor. Neo Events organizasyonuyla Lifepark’ta gerçekleşecek konser, sanatçının uzun kariyerinin önemli duraklarından biri olarak öne çıkıyor.

Şenay Tanrıvermiş’in yazdığı, Pervin Bağdat’ın yönettiği “Ev Yapımı Eylem”, sahnelenmiş okuma tiyatrosu formuyla bir evin içinde, izleyiciyle doğrudan temas kuran özel bir deneyim sunmaya hazırlanıyor.

Gazeteci Suat Kavukluoğlu’nun ilk romanı “Son Güzel İstanbul”, okurla buluşmadan önce müzikle hayat buldu. Romanın içinden doğan şarkılar dijital platformlarda yayımlanırken, proje müzik ve edebiyatı bir araya getiren yeni bir anlatı denemesi olarak öne çıkıyor.

Ağustos ayında ilk kez sinemaseverleri ağırlayacak olan Çatalca Film Festivali, kısa film dünyasına yeni bir soluk getirmek için kapılarını açtı. Genç yönetmenler için başvuru süreci 26 Haziran’a kadar devam edecek

İstanbul Kültür Sanat Vakfı tarafından düzenlenen 45. İstanbul Film Festivali, The Marmara Taksim’de gerçekleştirilen ödül töreniyle sona erdi. 9-19 Nisan tarihleri arasında İstanbul’un iki yakasında düzenlenen festival boyunca 127 uzun metraj ve 13 kısa film izleyiciyle buluştu

45. İstanbul Film Festivali’nin genelinde daha içe dönük, bireysel hikâyelerin ağırlıkta olduğu bir seçki öne çıkarken; 'Yeni Bakışlar' bölümde izlediğimiz kimi filmler, yönünü doğrudan memleketin meselelerine çeviren, içinde bulunduğumuz ruh hâlini sinema aracılığıyla görünür kılmaya çalışan işlerdi.

The Godfather"ın efsane yönetmeni Francis Ford Coppola, tüm servetini tek bir filme yatırırken mutfakta neler yaşandı? 45. İstanbul Film Festivali'nin en dikkat çeken belgesellerinden Megadoc'un yönetmeni Mike Figgis ile konuştuk.

İstanbul Film Festival'inde Altın Lale için yarışan Ali Vatansever'in "Bir Arada Yalnız"ı, bir umut arayışı ile üst üste yığılan evlerin içinde daralan bir gerçeklik arasında sıkışan bir ailenin hikayesini anlatıyor. Sağlık Sistemi, bürokrasi ve şehir yaşamının ortasında nefessiz kalan hayatlara bakıyor.

Gianfranco Rosi’nin Pompei’si bir felaket filmi değil; felaketin çoktan olup bittiği bir yerde yaşamaya devam etmenin tuhaf, neredeyse utangaç hâli. Pompei burada yalnızca bir arkeolojik alan değil; üstü örtülmüş bir zamanın hâlâ sızdırdığı bir yüzey gibi.